Sinar Ultralembayung Baik atau Buruk?

Oleh Mohd. Hamzah Harun

Umum mengetahui bahawa sinar ultralembayung (UV) terhasil secara semula jadi daripada cahaya matahari. Apabila Matahari memancarkan sinarnya, sinar yang berbeza-beza panjang gelombang dan tenaga, iaitu inframerah, cahaya nampak dan UV dihasilkan.

Sinar UV sejenis sinaran elektromagnet daripada tenaga matahari yang mempunyai panjang gelombang antara cahaya nampak dengan inframerah. Sinar UV dapat dibahagikan kepada tiga jenis, iaitu UVA (315 – 400 nm), UVB (280 – 315 nm) dan UVC (100 – 280 nm). Cahaya matahari memancarkan sinar UV pada ketiga-tiga jalur ini. Oleh sebab penyerapan lapisan ozon, 99 peratus daripada sinaran yang dipancar ke Bumi ialah UVA.

Nama ultralembayung berasal daripada bahasa Latin. Ultra bermaksud beyond dan lembayung ialah panjang gelombang terpendek dalam cahaya nampak. Sinar UV juga dikenali sebagai cahaya gelap kerana tidak dapat dilihat dengan mata kasar manusia. Burung, reptilia dan serangga antara sebahagian daripada fauna yang bertuah kerana dapat melihat sinar UV.

Johann Wilhelm Ritter, ahli fizik Jerman, menemukan sinar UV pada tahun 1801. Beliau melakukan eksperimen menggunakan argentum klorida (sejenis bahan kimia peka cahaya) dan berjaya membuktikan kewujudan sejenis sinar yang dikenali sebagai sinar kimia.

___

Rencara ini dipetik daripada Dewan Kosmik Februari 2015.

Sila dapatkan borang langganan untuk urusan langganan.

Posted in: Fizik

Hantar Maklum Balas Anda